"Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana..."
Derken 'anne' oldum. Ve kaçınılmaz 'dönüşüm'e maruz kaldım!
Yüklerden azade olmak bana kendimi kuş gibi hissettirdi ve göçmeyi sevdirdi.
Derviş olmayı arzulayan berdüşüm ben!
Sıcak bir andır belki de mutlu kılan çocukluğu!
Bir an bir cemre düşer karanlığımın üstüne, bir an aydınlık ümidime düşer bir gölge!
Bir küçük kaçamak kendime sadece senden istediğim!
Üç sözden fazla değil ömrüm: Hamdım, yandım, piştim!
Manasızlıktan sıyrılıp manidarlığa geçmeye karar verdim bu gece!
Bir hayalim var; kalmasın aklım ardımda!
Yıl 2003.. Şimdi oturduğumuz evin üst katındayız. Çatı katı, çıtı pıtı bir ev. Duvarları ve panjurları Venedik sarısı ve gepgeniş teraslı. Teras ferah mı ferah. Önü apaçık deniz; rüzgarlı günlerde lacivert ve berrak olan, seyrine doyamadığım deniz. Bir de Selimiye Camii, Selimiye Kışlası ve o...
Gidiyorum senden ey güzel İstanbul. Yeni gelin gibi hem giderim, hem ağlarım misali gidiyorum. Çok kalınca hani içeride, tutamıyorum da kendimi kanatlanmak istiyorum öteye beriye. O misal gidiyorum. Çok kalınca hani dışarıda, hasretinden içimin yandığı zamanlar oluyor, bu kez sana doğru kanatlanmak istiyorum. İşte bundan...
Büyülü bir şehir burası. Taşı toğrağı altın değil belki ama efsunlu sanki suyu, havası. Sevdalıyım ben bu şehre, her mevsimde. Lale Mevsiminde, Erguvan Mevsiminde… . Tweet
1,5 sene öncesiydi. Henüz Dinozorlar ülkemizi istila etmemişti. Dahası ülkemizde dinozor esamesi bile pek zikredilmemişti. Bırakın dinozorlarla ilgili bir sergiyi, bir faaliyeti yahut bir filmi, dinozor kitaplarını, dinozor oyuncaklarını dahi bulmak olası değildi. Selim’in dinozorlara olan açlığını elimizde tek tük bulunan yabancı kitaplarla, İ. nin...
Bizim evde özel gün kutlaması yapılmıyor, yapılsa da fena halde eğreti duruyor. Bu işin müsebbibi büyük oranda benim. İ. ye tanıştığımız ilk günlerde maharetmiş gibi bu günleri önemsemediğimi söylemiştim. O gün bugündür bu haldeyiz. Hep diyorum ya, zeki bir kadın olabilirim ama akıllı değilim, işte...
Hani bazı yerler vardır, içine girmekte iken daha büyüsü yakalar sizi. Hatta öyle ki, belleğinizde saklı kalır o nadide büyü ve her hatırlayışta o yer aynı demle sarmalar sizi. Ve her hatırlayışta kendine çağırır hararetle sanki. İşte öyle bir yerdi Eski Foça, hatta daha da...
Gitmeye çok az kaldı. Geri sayımlardayız. Önümüzdeki hafta eşyalarımızı alacak taşıma şirketi. Her işi onlar yapacak ama gel gör ki gene de birçok şeye çekidüzen vermek lazım. Dolap içleri karmakarışık, oyuncaklar desen almış başını gidiyor, mutfak eşyaları, küçük ev aletleri temizlenmeli, buzdolabı; ki o başlı...
Kocamı dövdüm ben, evet! Hem de bi’ temiz. Nasıl mı? Anlatayım: Hani olur ya evliliklerde bazen eşlerin arası çok gergin olur. Hatta gerginlik ne kelime, bu sırada eşler birbirinin en büyük hasmı, hatta kanlısı gibi olur. Hani gıcık olunan eş -gak- dese sinir olunur. Hani...
Benim hakkında hiçbir fikre sahibi olmadığım, bir kere bile gitme fırsatı bulmadığım ama sırf isminden dolayı bayıldığım yerler vardır. Misalen bir yeri sevmem için isminde köy geçmesi yeterlidir. Ya da vadi, ya da ova, ya da kasaba gibi. Bu türden yerleri duyduğum an, aydınlık ve ...
Cittaslow tabiri ile tanıştım ilkin. Metropollerdeki hızlı akışın ve buna paralel giden hızlı yaşamların ve hızla geçen zamanların aksine biraz yavaşlamayı ve yavaş geçirilmesi gereken zamanları anımsattı bana bu tabir. Seferihisardı ilk duyduğum. Derken İzmir’e düştü yolumuz. Bir Pazar günü gezmeye gitmek üzere hazırlanıyorduk. Neden...
