herşey yapmak isteyen oğuz atay by delianne

Can Oğuz’um Canım Atay’ım

-Hep geçer diyorlar ya Olric. Sence geçer mi? -Geçer elbet efendim… Bazısı teğet geçer, bazısı deler geçer, bazısı deşer geçer, bazısı parçalar geçer; ama mutlaka geçer.   Okumayı bıraktım, düşünmeyi bırakamadım.   İnsanları genel anlamda seviyorum ama kimseye tahammülüm yok.   -Biliyor musun Olric, benim bir çok dostum var. -Görüyorum …

Willy Ronis. Avenue Simon Bolivar, 1950.

Onun Fotoğraflarında Yaşam Var

Onunla birkaç yıl önce tanıştım. Tek bir karesini görmüş ve o kadar heyecanlanmıştım ki diğer neredeyse nefes nefese diğer tüm fotoğraflarına ulaşmaya çalışmıştım. Kısaca söyleyeyim; herbirine ba-yıl-mış-tım! Willy Ronis… 1900′lü yıllarda Paris ve Provence sokaklarındaki sıradan yaşamı, sade insanı, hayatın doğal akışını, yaşam gibi yaşamı, kusursuzlaştırma çabasında olmadan, alabildiğine sade, …

ben içimden hergün onunla konuşuyordum, cahit zarifoğlu by delianne

‘Zarif’çe Hayat

“Ben onunla içimden konuşuyordum.” “Giderken, bıraktılar hep.” “Cenkleşiyorum kendimle, medet.” ”Kolay mı çocukla konuşmak. Otur dersin, Hayır der. Çıra dersin Çamur der. Çiçek dersin Yaprak der. Bulut dersin Yağmur der. Ders dersin Küstüm der. Seni seni dersin Yapma der. Oysa kolay çocukla konuşmak. Masal de bak Evet der…” “Kimseler yoktu …

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...