Yetişkinler ve Çocuklar için 2 Adımda Kolay Yoldan Bisiklet Kullanmayı Öğrenmek

Bilmediğim üç önemli şey vardı; Bisiklet kullanmak, yüzmek ve gerçekten araba kullanabilmek. Gerekli olan araba kullanmak dışında diğerleri için ne hevesim vardı, ne isteğim, ne de ilgim. Hoş, araba kullanmaya da yok ya hevesim.

Paul Newman on the child bike
Paul Newman

Kendime itiraf etmediğim bir umutsuzluk vardı üstümde. Nedense fiziksel öğrenmelere kapamıştım kendimi. Zihinsel olarak daldan dala atlayan, aç kurt gibi önüne geleni öğrenmeye delice heveslenen ben, sözkonusu fiziksel öğrenme olunca tam aksine oldukça bağnaz, sıkıcı bir umutsuz oluyordum. Sonradan bu halin üzerine düşününce; ‘bisiklet kullanmak ve yüzmek küçükken öğrenilen birşeydir ve sonradan öğrenilmesi mümkün değildir’ gibi bir iç his beslediğimi farkediyorum.

Audrey Hepburn on bike
Audrey Hepburn

İngiltere’ye geldik. Türlü bisikletler gördüm, bisikletliler… Hiç ilgim olmayan bir konu ilgimi çekmeye başladı. Hele arkaya takılan vagon tipi, üstü kapalı çocuk taşıyıcıları çok cazipti. Gene de harekete geçmedim. Bir iç geçirme unsuru olarak kaldı bisiklet ancak.

131049177f25f48294cfd365a6f79b0c

Amsterdam’a gittik. Bisikleti bir uzvuymuş gibi rahat, estetik kullanan insanlar yığını iç geçirmemi iki üç kat artırdı. Çok inançlı ve kuvvetli olmasa da bisiklet kullanmayı istiyorum, cümleleri duyuldu benden. Cılızdı ve gene inançtan yoksundu ama; baharda burada bisiklet kullanmalıyım, dedim bir kaç kez.

0daaf4d88d652f012190bed47e54f48f
Grace Kelly

Derken bir blog yazısı. İşte sade ve kendiliğinden yazılan canım blog yazılarının, paylaşımlarının bir önemi daha çıkıyor burada ortaya. Bir blogdaşımın bisiklet öğrendiğine dair karşıma çıkartılan bu yazısı dilimde cılız, içimde umutsuzca sürünen o cümleyi yerlerden aldı, usulca kaldırdı ve umut parıltıları ile ışıldattı. İnandım; olabileceğine.

a49bfdd5132dbf9637286df603616ee4
Liz Taylor

Ve bu noktadan sonra bisiklet arayışına girdim. Eşim bana inanmıyordu. Gelip geçici milyonlarca hevesimden biri sanıyordu. Hoş bazen ben de bundan endişe ediyordum. Her neyse, aldım sonunda bir tane. Aynı anda Kerim de öğreniyordu ve Selim de öğrenmişti. Umutlarım katlandı ve öğrendim, evet!

mm
Marilyn Monroe

Bunu paylaşmayı çok istiyordum zira öğrendiğim yöntem kestirme ve başarılıydı. Üstelik aynı yöntem çocuklar için de hızlı, sancısız ve sorunsuzca öğrenmeye vesile oluyordu. Zira onlar yetişkinler gibi ay düşerim, aman ölürüm deyip öğrenmeye ket vurmuyor ve haliyle daha çabuk öğreniyordu:

Jim Morrison
Jim Morrison

Bisiklet işinde tek unsur: DENGE. Bu yüzden ilk kez buralarda gördüğüm -denge bisikletleri- fikir edinmek için iyi bir örnek oldu. Küçük çocuklara göre olan bu bisiklette pedallar yok, çocuk gitmek isterken doğal olarak dengesini sağlıyor ve giderek bunda ustalaşıyor. Ondan sonra arka tekerleklere hiçbir ihtiyaç duymadan beş-on dakikada evet gerçekten beş-on dakikada iki tekerlikli bisiklet üzerinde gidebiliyor. Zira geriye sadece pedal çevirmek kalıyor. İşte ben de bu yöntemden faydalandım.

e541ea587e148e770a44dec78d1d463b
Albert Einstein

İlkin bisikletimi denge bisikleti moduna getirdim, nasıl mı; bisikletin pedallarını çıkarttım. Ardından çayırlık yahut toprak olan, bir de hafifçe eğimli olan bir alana gittim. Ve bayır aşağı defalarca gittim. Öyle ki bayır aşağı bisiklet kendince hız kazansın ve ben de dengeyi öğrenebileyim diye. Yarımşar saat kadar birkaç gün denedim böyle. İlk zamanlar umutsuzluğa düştüm. Etrafımda çocuklar ilk sabah, sanki hemen yapacakmışım gibi heyecanla gaz verseler de sonrasında sıkılıp sorun çıkartmaya başladılar, eşimin suratı da umutsuzca sarkmıştı zaten. O gün kös kös eve döndüm.

Alfred Hitchcock
Alfred Hitchcock

Ertesi gün aynı yere gene gittim. Gene denedim. Biraz daha gitmeye yakın bir hal içindeydim. Bu ‘birazlık- hal yeni ve sevinçli bir ümit aşıladı içime, öyle ki pedalları taktım bir de böyle denemeye başladım. Durum iyi değildi, yeniden eve döndüm. Üçüncü gün gittim ağaçlarıma dokundum, canım ağacım bana dua et, olur mu, diyerek onlardan dua istedim. Sanırım dua ettiler ve o tertemiz dua çarçabuk kabul oldu; o gün gitmeye başladım.

da4e0b6876230054bb2bee0bb4d17cf8
Ingrid Bergman

Derken bir cesaret eğimi çok olan yerlere geçtim, böylece ilk hızım arttı, daha uzun mesafede gidince daha çok denge sağlayabilme ve öğrenme zamanı kazandım. Biraz güven kazanmıştım ya artık durmak istemiyordum. Yolda, parkta, mahallede komşuların gözü önünde epeyce kıvrandım, özellikle bisiklete ilk hızı kazandırma anlarımda epeyce rezilliğime tanık oldu konu komşu. Bir kaç kez düştüm, birinde aman da ne güzel, ne de hızlı gidiyorum deyip, avare yürüyüşlerimi yapar gibi börtü böceğe, dala çiçeğe bakayım derken komşunun penceresi önünde çok pis yere çakıldım, kafamı kaldırıp hemen pencereye baktım, komşunun kocası ile göz göze geldik; hani ık desem imdada gelecek gibiydi, ben acımı derhal bastırıp utançla -sözde çaktırmadan- hem-men yerimden fırladım.

Audrey Hepburn
Audrey Hepburn

Birkaç aksama, umutsuzluk vakası derken, beni bile şaşırtan sürekli gayretim şükürler olsun işe yaradı. Hayatta yolda gidemem derken bir de baktım ki yoldayım ve gidiyorum. Okul yolunda deli bir yokuş var, hayatta bu yokuştan inemem derken bir de baktım iniyorum. Önceleri yanımdan geçen birisi oldu mu hemen panikle bisikletten iniyordum. Otoyola hiç çıkamıyordum, onlar da oldu. Şimdi her yerde gidiyorum. Tek, ayaklarımı yerden kesecek kadar yükseltemiyorum bisikleti. Bir de elimi direksiyondan çekemiyorum. Hani gözüme sinek girse kurbanlık koyun gibi geçmesini bekliyorum:) Ve şimdilerde şu da olabilir gibi geliyor, tamam bunca estetik olamam ama bir Vespa neden olmasın değil mi ama:) (evet hala arabaya gıdım meylim yok, burada büyük ihtiyaç aslında ama sevemiyorum elimde değil)

a178b6179181bbbf6073a5c445c2f608
Audrey Hepburn

Buraya kadar bir yetişkinin gergin öğrenme şekliydi sözkonusu olan. Çocuklar içinse durum çok daha kolay. Kerim ilkin pedalları olmayan denge bisikletini kullanmaya başladı ki bence denge bisikleti almak çok gereksiz ve sırf israf, bunu da sonradan farkettim. Zira asıl kullanması gereken bisikletle tıpkı benimki gibi bir yöntemle elbette benden çok daha kısa sürede öğrenebilirmiş. Zira mantık aynı mantık. Yani;

Bir çocuğun bisiklet kullanmayı kolay yoldan öğrenmesi için yapılması gereken ilk şey; özel bir denge bisikleti ya da üç tekerlekli bir bisiklet almak yahut arkaya çift tekerlek takmak değil, iki tekerlekli bisikletin pedallarını çıkartmak ve çocuğu bu halde kendi haline bırakmak. Tabii kesinlikle kafaya bir kaskla. Dengeyi birkaç sürüşte öğrenen çocuk, önce kısa sürüşler yaparken, özellikle az da olsa eğimli bir bölge de bisikletin ilk hızı kazanması ile uzun süre sürüş yapıp, uzun süre dengede kalmayı öğreniyor. Bu şekilde dengeyi öğrenen çocuk güven de kazanıyor. Ardından pedallar takılıyor ve birkaç destekle pedal çevirmesi telkin ediliyor. Bu da beş-on dakikada olup bitiyor. Hepsi bu. Aşağıda buna ilişkin bir video var. Yöntem aynen bu şekilde:

 

Bu da yetişkinler için birkaç saatlik öğrenme hali: Videonun adı: Acısız Öğrenme, Zorlanmadan Öğretme:) ki hakikaten böyle. Biz eşimle araba sürüşleri denemesi yaparken kafa göz birbirimize girecek hale gelirdik, daha doğrusu eşim çıldırırdı halime, bisiklette ne bende sancı oldu ne onda gerginlik:)

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Comments are closed.